يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
روزی که جمع کند شما را در روز جمع کردن این روز اشکار شدن غبن (خسارت) است و هر که ایمان آرد به اللّه تعالٰی و بکند عمل نیکو دور میکند اللّه تعالٰی از او بدیهای او را و داخل میکند او را به جنت های که جاری است زیر آن جویها جاویدان باشند در آن همیشه این است کامیابی بزرگ -
در این تذکره روز قیامت است و باز بشارت اخرویه را ذکر میکند (ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ) از غبن ماخوذ است در لغت به نقصان قیمت گفته میشود وقتیکه انسان یک چیز را به قیمت کمتر بفروشد پس گفته میشود که فلانی غبن (نقصان) کرد همچنین کسی که در آمانت خیانت کند به آن نیز غبن گفته میشود یعنی اهل آتش اموال خود را و عمر خود را فروختند وبه آن آتش خریدند و این غبن و نقصان بزرگ است در آیات های دیگر به این خسران نیز گفته میشود پس این داد و ستد اهل آتش را مشابه کرد به یک چنین مبادله که در آن زیان و غبن حاصل شود - وجه دوم این است که با هر یک مکلف با او عمر و جسم و مال او امانت اللّه تعالٰی است و او مامور است که آنرا به چنین یک طریقه خرج کند که با آن جنت حاصل و از آتش بکلی نجات یابد لیکن اکثر مکلفین در این امانت غبن کرده اند (وَمَنْ يُؤْمِنْ) این دلیل است که با ایمان و عمل انسان از غبن نجات میابد از این سبب به آن فوزعظیم گفته شد -