قُلْ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
بگو ائ یهود اگر شما دعویٰ میکنید که به یقین شما دوستان اللّه تعالٰی ائید بجز از مردم دیگر پس بخواهید مرگ را اگر هستید راستگویان -
در این رد بر دعویٰ دوم یهود است او آن است که یهود میگفتند شما چرای بدی ما را ذکر میکنید به مثال دادن با حمار ما اولیاء (دوستان) اللّه تعالٰی هستیم - تردید این دعویٰ را میکند به دعوت به مباهَله (فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ) ابن کثیر گفته است که دعا مرگ بخواهید بر گمراه از هردو فریق و در سوره بقره نیز ابن کثیر این تفسیر را کرده است و ابن قیم نیز در بدائع التفسیر در سوره بقره این توجیه را ذکر کرده است و این مباهله با یهودیان است و در سوره العمران (۶۱) مباهله با نصاریٰ است ودر سوره مریم (۷۵) با عوام مشرکین است -