خاص اللّه تعالٰی او ذاتی است که فرستاد رسول خود را به هدایت و دین حق تا غالب کند آنرا بر همه ادیان اگرچه بد بدانند مشرکان -

این بیان است برای (مُتِمُّ نُورِهِ) یعنی اتمام نور خود را میکند با فرستادن این رسول و قرآن با صفت غالب کردن بر همه ادیان (بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ) قرآن و توحید یا قرآن و حدیث یا عقیده و احکام مراد است (لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ) از ظهور ماخوذ است به معنی غلبه - و غلبه عام است اگر به حجت باشد و یا چنین باشد که دیگر ادیان باشد لیکن ضعیف باشد مانند که زمان خلفای راشدین شد و اگر چنین باشد که بجز از دین اسلام دین دیگر در روی زمین باقی نباشد چنانکه در زمانه نزول عیسیٰ علیه السلام در قرب قیامت میباشد - یا اظهار به معنی اعلام و اطلاع است یعنی نزول قرآن بر نبی صل اللّه وعلیه وسلم سبب است برای حصول علم بر همه ادیان سماویه و بر غیر سماویه - (وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ) چون هدی و دین حق توحید است و به انکار توحید شرک گفته میشود اختتام این آیت را به المشرکون کرد -