لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ
منع نمیکند اللّه تعالٰی شما را از آنانکه جنگ نکرده باشما در دین اسلام ونکشیده اند شما را از خانه های تان که نیکوئي کنید با ایشان و میدهید حق ایشان را با انصاف به آنها بیشک اللّه تعالٰی دوست میدارد انصاف کنندگان را -
در این آن نوع کافران و مشرکان را ذکر میکند که آنها بر مومنان هیچ ظلم نکرده اند پس با ایشان تعلقات دنیوی به بِّر و دادن قسط جائز است اگرچه موالات با ایشان منع است و این حکم حالا نیز جاری است (أَنْ تَبَرُّوهُمْ) مراد از بِرّ دنیوی و انسانی حسن سلوک کردن و اگر با آن قرابت نسب باشد نگهداشتن صله رحمی مراد است مانند در حدیث اسماء بنت ابی بکر رضی اللّه عنها آمده است که نبی صل اللّه وعلیه وسلم برای او اجازت داده بود که به مادر صله رحمی کن وقتیکه مادرش مشرک بود (وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ) مراد از اقتساط دادن چیزی از حصه مال بطور احسان یا به صله رحمی است عدل کردن مراد نیست زیرا عدل بر مومن به همراه هر کافر واجب است و در برّ و اقساط به آنها دعوت توحید و سنت به لهجه نرم نیز داخل است -