كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ
(حال ایشان) مانند حال شیطان است وقتیکه گوید انسان را کفر کن پس چون کافر شد گفت شیطان من جدایم از تو به تحقیق من میترسم از اللّه تعالٰی که رب العلمین است -
این مثال دوم است لیکن بر پیش عطف نکرده از سببی که مثال اول عذاب دنیوی است این مثال فریب منافقان با یهود است (بنی نضیر) یا اینکه مثال اول از یهود است و مثال دوم از منافقان است لذا هر دو مثال مستقل اند - مشبه به در آن به قول مجاهد هر انسانی است که کفر ، شرک و نفاق میکند به وسوسه شیطان انسی و جنی و چون انسان در کفر محکم شود شیطان از آن برائت میکند از ترس که مرا در عذاب آن شریک نسازد لیکن این برائت به شیطان هیچ فایده نمی دهد بلکه عاقبت هر دو آتش جهنم است (إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ) در این قول شیطان خوف ایمانی مراد نیست بلکه خوف طبعی یا خوف به دعوی دروغین است -