اَلْمُجَادَلَة ۲۲

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

چون در سوره اوصاف محادین مفسدین ذکر شد در این آیت مومنان را ترغیب میدهد به برآئت کردن از ایشان به بسیار تاکید (لَا تَجِدُ قَوْمًا) یعنی در میان اهل ایمان و دوستی کردن ایشان با دشمنان اللّه تعالٰی و رسول او جمع شده نمی تواند و مراد از نیافتن نکردن آن به طریقه مبالغه است (وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ) یعنی رعایت هیچ نسب و قرابت را نمی کند در باره برائت کردن از محادین - و در این اشاره است که در چنین حالت حکم نگهداشتن صله رحمی نیست (أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ) اشاره به یقین کامل است که آن به محبت غیراللّه محو نمی شود مانند خط پخته نوشته شده با آب وغیره ویران نمی گردد (وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ) مراد از روح قرآن کریم و علم قرآن است به روایت ربیع - اشاره است که تقویت ایمان با قرآن کریم می آید (رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ) اشاره است که ایشان از سبب اللّه تعالٰی از مخلوق ناراضی بودند پس در عوض آن برای ایشان رضا یافت شد (أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ) این را در مقابله حزب الشیطان ذکر کرده است اشاره است که گروه بازی کردن با اللّه تعالٰی یا با انسان به آن گفته میشود که از سبب راضی کردن دوست خویشاوندان و دوستان خود را ترک کند و با آنها هیچ محبت و نصرت نمی کند -
فائده: قرطبی از امام مالک نقل کرده است که این آیت دلیل است که دوستی داشتن با منکرین تقدیر و در مجلس ایشان شرکت کردن منع است و همچنین این حکم از همه ظالمان و بدعتیان است و شربینی ذکر کرده است که هرکه میلان کرد به کسی که از دین منحرف است یا با عقیده بدعتی مداهنت کرد اللّه تعالٰی نور توحید را از دل او بیرون میکند -