آیا نمی بینی به آنهای که که منع شده اند از سرگوشی کردن باز میگردند بدان چیزیکه که منع کرده شده اند از آن و سرگوشی میکنند به گناه و ظلم و نافرمانی رسول و چون بیایند پیش تو سلام کنند ترا به طریقه که سلام نه آموخته است ترا به آن اللّه تعالٰی و ایشان میگویند در دل خود چرا سزا نمیدهد ما را اللّه تعالٰی به سبب آنچه میگوئیم بس است ایشان را جهنم داخل میشوند ایشان در آن پس بد جای رفتن است -

در این زجر به چهار کار مفسدان است - اول عود نجوی به منهی عنه - دوم تناجی برای کارهای ناجائز سوم سلام کردن خلاف سنت چهارم نفس خود را از گناه و عذاب پاک دانستن - (بِالْإِثْمِ) مراد آن هر آن گناهی است که به حقوق اللّه تعلق دارد مانند کفر ، شرک ، دروغ گفتن ، فحشاء وغیره - (وَالْعُدْوَانِ) آن گناه است که به حقوق بندگان تعلق دارد مانند ظلم کردن ، بهتان بستن ، غیبت کردن مال غیر را غصب کردن وغیره - (وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ) هر آن گناه که به حق پیغمبر تعلق دارد مانند مخالفت کردن از سنت آن ، بی ادبی کردن آن ، بدعات و رسم ها و رواج کردن (حَيَّوْكَ بِمَا لَمْ يُحَيِّكَ بِهِ اللَّهُ) این شامل به آن الفاظ و طریقه سلام است که مخالف شرع باشند مانند لفظ السَّاعَلَیکَ ، خوش آمدید ، وقت تان خوش - اَنعِم صبَاحاً (صبح تان خوش) ، روز تان خوش یا به بلند کردن انگشان و دست سلام را کافی دانستن و نکردن ابتدا با السّلام و علیک - و در این حالت او مستحق جواب سلام نیست -