بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
به پاکی یاد میکند اللّه تعالٰی را آنچه در آسمانها و زمین است و اوست غالب با حکمت -
از این سوره الی سوره ملک مضامین مدنی است که آن به جهاد ، انفاق فی سبیل اللّه و زجرها بر منافقت کنندگان و امور اصلاحی دیگر است -
ربط: این سوره با سوره ماقبل از چندین وجوه است وجه اول این است که در سوره پیش مسئله توحید را دوبار ذکر کرد حالا دراین سوره ترغیب است به خرج کردن مال و به استعمال آهن برای اشاعت این مسئله - وجه دوم این است که در سوره گذشته امربه تسبیح شد حالا در اول این سوره تسبیح مخلوقات را ذکر میکند گویا که این علت است برای امر بالتسبیح -
ترغیب به انفاق فی سبیل اللّه با پنج طریقه است به همراه ترغیب به جهاد و قتال برای توحید ، آن توحید که ثابت کرده است با ذکر هیجده اسماء حسنیٰ و با صفات -
این سوره منقسم به دو باب است باب اول الی (۲۵) است دراین اول اثبات توحید است به ذکر بیست و دو اسماء و صفات الٰهیه و باز ترغیب به انفاق فی سبیل اللّه با پنج طریقه است در (۷) و (۹،۸) به این متعلق است باز در (۱۰) - باز در (۱۱) و تا (۱۹) به این متعلق است باز (۲۰) و (۲۱) بااین متعلق است باز در (۲۲) و در (۲۴،۲۳) به این متعلق است -
در این دعوی توحید ذکر است به همراه سبح و (الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ) دلایل آنهاست - مراد از تسبیح تسبیح قولی است - و به تسبیح حالی نیز شامل است - و معنی تسبیح از شریک و ولد و کفر و عجز و احتیاج و مثل و مشابه و پاکی از همه نقصانات است -