بابرکت است نام رب تو که نهایت دارای شان بزرگ است و باعزت است -

این تفریع به همه سوره است و تفصیل دعوی سوره است در لفظ تَبَارَكَ، اشاره است که آفریدن این نعمت های ذکر شده گذشته و به آن ترقی و بقا دادن این صفت خاص از ﷲ تعالی است و همچنین این همه نعمت ها دلالت میکند بر عظمت و بزرگی ﷲ تعالی لذا صفت ذی الجلال را آورد و این انعامات دلالت میکند به سخاوت و مهربانی ﷲ تعالی لذا صفت الاکرام را ذکر کرد (اسْمُ رَبِّكَ) مراد از اسم دراین مقام الرّحمٰن است که در اول سوره است و همچنان هراسم از اسماءِ حسنیٰ موصوف به تبارک است (ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ) صفت رب است یعنی جلیل است به اعتبار ذات و صاحب اکرام است به اعتبار افعال -
فائده: قاسمی در تفسیر ذکر کرده است که برکات نام های ﷲ تعالی واجب است (به آن الفاظ که از حروف هیجاء مرکب باشد) ما تبرک حاصل میکنیم به ذکر آنها و تعظیم و اجلال و اکرام نام اورا می کنیم اگر این نامها در کاغذ نوشته شده باشد یابردیوال وغیره منقوش باشد یا بر زبان ذکر میگردد -