نیست جزای توحید (اخلاص) مگر جنت است -

در این ذکر نعمت های ماقبل است به لفظ اول که احسان از طرف انس و جن است و همچنین در این لفظ دوم احسان اشاره به دیگر نعمت های بی شمار و احسانات اللّه تعالٰی است - فراء در تفسیر معالم التنزیل با سند حدیث مرفوع آورده است که رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم این آیت را خواند باز پرسان کرد شما میدانید که پروردگار شما چه فرموده است ایشان گفتند اللّه تعالٰی و رسول خوب داناست او فرمود که اللّه تعالٰی فرموده است که نیست جزاء آن کس که من بر او انعام کرده ام با توحید مگر جنت است - -