محتاج اللّه تعالٰی اند آنانکه در آسمانها و زمین اند هر وقت او در کار جدا جدا است -

چون فنا مخلوق و بقا اللّه تعالٰی ذکر شد حالا دراین آیت استغناء اللّه تعالٰی و احتیاج مخلوقات را برای ایشان ذکر میکند (كُلَّ يَوْمٍ) مراد از یوم هر وقت است (شَأْنٍ) مراد آن کارها و تصرفات الوهیت است که اللّه تعالٰی اشکار میکند بعد از تقدیر چنین نیست که حالا آغاز میکند و این مقصد آن قول است که (شُئُوْنٌ یُبْدِیْهَا لَا شُئُوْنٌ یُبْتَدِیْهَا) و آن کارها تبدیل کردن شب و روز کسی را زنده کردند کسی را میمیراندند، از کسی غم و مصیبت را دور کردند و بر کسی آوردند مصیبت و غم، گناهای کسی را معاف کردند ، برای کسی عزت دادن، برای کسی ذلت دادن، کسی را فقیر ساختن کسی را غنی ساختن، دعای کسی را ایجابت کردن، و از کسی را رد کردن، برای کسی پسر دادن برای کسی دختر دادن، مانند این کارهای بیشمار که از آن وقت خالی نمی باشد -