كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ
دروغگو پنداشتند قوم لوط علیه السلام ترسانندگان را -
این قصه چهارم است برای تخویف دنیوی به سبب تکذیب (بِالنُّذُرِ) آن اموری مراد است که به آن انذار ایشان شده بود یا این جمع نذیر است مراد از آن رسولان اند از سببی که تکذیب یک رسول مانند تکذیب همه رسولان است (بِسَحَرٍ) به حصه ششمی آخیر شب گفته میشود و این وقت برکات است (نِعْمَةً) اشاره است که نجات ایشان احسان از جانب اللّه تعالٰی بود ، بر اللّه تعالٰی هیچ زور ایشان نبود این دلیل است که جزاء اعمال نیک بر اللّه تعالٰی واجب نیست مانند معتزله که چنین میگویند -