القمر ۱۵

وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

و به تحقیق گذاشتیم این قصه را نشانه پس آیا هست کسی نصیحت قبول کننده -

در این آیت تنبیه برای گرفتن نصیحت از واقعه نوح علیه السلام است به عذاب منکرین و نجات مومنان (تَرَكْنَاهَا) این ضمیر راجع به همه قصه است یا راجع به کشتی است - همان کشتی که مردمان پیش این امت آنرا دیده اند و بعداً نیز تخته های آن کشتی در کوهستان اراراط دیده شده بود (وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ) مراد از ذکر نصیحت گرفتن است و آسانی این است که واقعات اقوام و رسولان گذشته به الفاظ آسان باربار به طریقه های مختلف ذکر شده است که هر ذی لسان (که زبان عربی را میداند) او از آن نصیحت گرفته میتواند و این آیت را با چهار قصه ذکر کرده است اشاره است که هر قصه از این قصه ها برای تذکیر آسان کرده شده است - پس مراد از (الْقُرْآنَ) هر قصه ئی است که به عبارت قرآن خوانده میشود - یا مراد از ذکر حفظ است از سببی که از سلف صالحین نقل است که تورات ، انجیل و زبور بجز از انبیاء علیه السلام امتیان از یاد حفظ کرده نمی توانستند این خصوصیت قرآن کریم است که کوچک کلان سالان و مردان زنان همه یا بعضی سوره ها را یا آیت ها را حفظ کرده میتوانند - مانند که در سوره عنکبوت (۲۹) گذشته است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی