كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
همچنین نیامد به آنهای که پیش از ایشان بودند هیچ رسولی مگر ایشان گفتند جادوگر است یا دیوانه است -
در این آیت زجر به منکرین است یعنی به امر (ففروا) و با نهی (فلاتجعلوا) آنها عمل نمیکنند بلکه تکذیب میکنند (إِلَّا) سوال: این دلالت بر حصر میکند یعنی مکذبین بجز از این دو حکم دیگر هیچ چیز نگفته اند و حال اینکه ایشان به طریقه ها و الفاظ دیگر نیز تکذیب کرده اند مانند كَذَّابٌ أَشِرٌ ، و مانند آن دیگری؟ جواب: این دو الفاظ را به کثرت گفته بودند یا این هر دو جامع است به همه آن قبائحی که ایشان به انبیاء نسبت میکردند زیرا صفت ساحر شامل همه فسادات است و مجنون عموم به آن احوالی است که به آن شخص از انسانیت بیرون میگردد -