و گوش نِه روزیکه آواز دهد آواز دهنده از جای نزدیک -

این امر چهارم به داعی است مراد از آن انتظار روز قیامت برای حساب است (وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ) مراد از استماع انتظار کردن است یعنی انتظار روز قیامت را بکن یا استماع به معنی خود است یعنی به حالات آن روز گوش بمان (مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ) یعنی هر انسان این آواز را چنان می شنود مانند که به او نزدیک باشد (يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ) مراد از الصَّيْحَةَ، صور دوم برای بعث بعدالموت است به قرینه الْخُرُوجِ (يَوْمُ الْخُرُوجِ) آن خروج را که در (۱۱) ذکر کرده بود - و این نام روز قیامت است - و در این آیت چهار احوال روز قیامت را ذکر کرده است -