ق ۳۹

فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ

پس صبر کن برآن سخنان که میگویند و تسبیح گو باستایش پروردگار خود پیش از برآمدن آفتاب و پیش از غروب آفتاب -

از این تا اخیر پنج آوامر را برای تشجیع دعوت کننده ذکر میکند در این دو آیت سه آوامر است - در این ترتیب اشاره است که به ذمه داعی دعوت کردن است و وقتیکه در دعوت مانع پیدا شود باز صبر کردن و در پرستش اللّه تعالٰی مشغول شدن است و صبر و تسبیح و حمد ذریعه برای آسانی دعوت کردن است (عَلَى مَا يَقُولُونَ) این عام است به قول یهود نیز شامل است آنکه پیش ذکر شد و به قول منکرین بعث بعدالموت نیز که در ابتدا سوره ذکر شده است و همچنین بر نبی صل اللّه وعلیه وسلم طعن کردن و به او دشنام دادن به همه اینها شامل است (قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ) اشاره به وقت فجر و وقت عصر است این هر دو را پیش ذکر کرد از سبب فضیلت و اهمیت بسیار این هر دو چنانچه در بسیار احادیث صحیحه فضیلت این هر دو ذکر است و این اوقات اجتماع ملائک شب و روز است - و در آیت دوم امر به تسبیح در دو اوقات ذکر شده است - اللیل و ادبارالسجود ، از اکثر صحابه و تابعین روایت است که مراد از این دو رکعت سنت بعد از فرض شام است و ابن کثیر در این روایت مرفوع را نیز نقل کرده است و قول دوم این است که بعد از خواندن هر نماز فرض سبحان اللّه و الحمد اللّه و اللّه اکبر خواندن است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی