ق ۱۸

مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ

بدهن نمی آرد انسان سخنی مگر پهلوی او است نگهبانی آماده -

پیش تلقی و دو طرف را ذکر کرد حالا آمادگی اورا ذکر میکند یعنی هیچگاه غافل نمی باشند (يَلْفِظُ) یعنی سخنی را که از دهن به اختیار خود میکشد ودراین اشاره است که کدام کلماتی که از دهن بدون اختیار می برآیند آنرا نمی نویسد آن معاف است (مِنْ قَوْلٍ) صحیح این است اعمال و اقوال هردو را می نویسد لیکن قول را خاص ذکر کرد زیراکه دراین سوره اقوال منکرین درباره قیامت ذکر شده است در (۳،۲) دراین زجراست که این اقوال شما برای حساب نوشته میشود -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی