ق - قسم است به قرآن باشرافت -

ازاین سوره باب چهارم است برای اثبات قیامت و دراین چهار سوره است :ق، زاریات، طور و نجم -
ربط: این سوره با سوره پیش به چند طریقه است اول اینکه وقتیکه اداب اتحاد برای مومنان ذکر شد دراین سوره برای رعایت این اداب تخویف ذکر میکند با آمدن یوم الخروج، یوم الوعید، یوم الخلود - طریقه دوم چون ذکر شد که کرامت به سبب تقوی است دراین سوره ذکر میکند شان متقیان را -

اثبات بعث بعد الموت است به ذکر خروج مرده ها از زمین در (۱۱) و (۱۴) و به عذاب های دنیویه براقوام پیشین و اثبات توحید است بر رد شرک فی التصرف و فی العلم وبا ذکر چهار اسماء حسنی -

که تقسیم به دو باب است باب اول تا (۱۶) است دراین گواهی قرآن را بر اثبات بعث بعد الموت ذکر میکند در (۱) باز زجر به منکرین است در (۵،۳،۲) باز یک دلیل عقلی علمی و سه دلیل تصرفیه عقلیه علوی وسطی و سفلی را برای اثبات قیامت ذکر میکند و هردلیل مشتمل بر سه سه چیز است باز دعوی سوره در (۱۱) باز ذکر عذاب بر منکرین پیشین است برای تخویف مردمان موجوده در سه آیات باز زجر در (۱۵) است -

(ق) این از مقطعات است در بسیار سوره ها بحث برآن گذشته است - دراین سوره چنان الفاظی که مشتمل بر حرف قاف است چهل و هشت است پس این نیز وجه مناسبت با حرف قاف است در اول سوره - وابن کثیر آن قول را ذکر کرده است که کسی گفته است که مراد باین کوه، کوه قاف است باز گفته است که این سخن های زنادقه است ودراین آن روایتی که از ابوحاتم رازی است او اکثر منقطع است بهتر اینکه آیت بعدی جواب قسم است و (بَلْ) نیز در جواب قسم ذکر میشود وبه معنی قد می آید -