أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ
آیا آنکه باشد بر دلیل اشکار از طرف پروردگار مانند کسی است که زینت داده شده برای او عمل بد او و پیروی کرده خواهش های خود را -
در این اسباب تسلیت و تخویف را (که پیش ذکر شد) ذکر میکند و تقابل فریقین است که یک حال مومنان را ذکر میکند و دو حالات کافران را ذکر میکند (عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ) اشاره است که مومنان از تقلید مذموم (تقلید جامد) دور باشند بلکه بر دلیل روان اند (كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ) یعنی شرک و بدعات برایش ثواب اشکار میگردد (وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ) یعنی برای عمل کردن دلیل وحی ندارند و خواهش (هویٰ) که دلیل نیست -