الزخرف ۸۶

وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

وقدرت ندارند آنانکه برای ایشان یامدد شو میگویند بجز ﷲ تعالی شفاعت را مگر کسی که اقرار کرده باشد حق را وایشان علم دارند -

این جواب شبهه مشهور است او است که مشرکان میگویند که ما برای معبودان خود الٰهه نمی گوئیم رب و خالق ها برای ایشان نمی گوئیم صرف اینکه حاجت های دنیامارا بر ﷲ تعالی برآورده میسازند ودرآخرت نیز مارا از عذاب ﷲ تعالی نجات میدهند زیراکه ایشان محبوبان ﷲ تعالی ومردمان صاحب وجاهت اند ﷲ تعالی مجبوراً سخن ایشان را قبول میکند جواب به رد این عقیده شد لیکن دراین آیت رد شفاعت آخرت برای مشرکان است یارد شفاعت در آخرت است از آن معبودانی که عقیده توحید درایشان نیست یعنی پیران مشرکان اند (وَهُمْ يَعْلَمُونَ) قرطبی در تفسیرآن نوشته است که شهادت بالحق نفع نمی دهد مگر به بودن علم آن و تقلید نفع نمی دهد وقتیکه شخص علم ندارد بر دلیل آن سخن