و آنهای که وقتیکه برسد به ایشان تعدی از کسی ایشان انتقام میگیرند -

در این صفت نهم ذکر است (سوال) در بین صفت چهارم و این صفت منافات است (جواب اول) این است که جنایت کنندگان دو نوع اند اولی آنهای اند که بر جنایت کردن خود نادم (پشیمان) اند برای او درگذر کردن در کار است و دوم آنهای اند که بر جنایت ثابت اند و ظلم را ترک نمی کنند از او انتقام گرفتن است - جواب دوم این است که اول در باره غضب کردن در هنگام دعوت است یعنی در هنگام دعوت و تبلیغ اگر کسی از حد تجاوز کند و دشنام دهد و داعی خشمگین شود لیکن مغفرت میکند و دوم در باره امور دنیوی است -