نزدیک است که آسمانها پاره شوند از طرف بالا و ملائک تسبیح میگویند باحمد پروردگار خود وآمرزش میخواهند برای آنانکه درزمین اند اگاه باشید هرآئينه ﷲ تعالی اوست آمرزگار رحم کننده -

دراین آیت قباحت شرک را ذکر میکند که آن سبب خرابی عالم است و عظمت شان توحید که آن سبب امن دنیا است (وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ) این جواب سوال است که چون سبب انفطار موجود است پس چرا انفطار واقع نشده است حاصل جواب این است که مانع از این تسبیح و حمد واستغفار است یعنی ذکر ﷲ تعالی با توحید (لِمَنْ فِي الْأَرْضِ) مراد ازاین صرف مومنان اند مانند که در سوره مؤمن (۷) گذشته است -