حٰمٓ -

ونام دیگر آن حٰمٓ عٓسٓقٓ است -
ربط: آن باسوره پیش از چندین وجوه است اول اینکه در سوره گذشته نه صفات قرآن بود حالا دراین سوره نه صفات اهل قرآن است - وجه دوم این است که درآن سوره زجربه معرضین قرآن بود ودراین سوره دعوت است به فیصله کردن بر قرآن - وجه سوم این است که در سوره سجده ترغیب برای دعوت الی ﷲ بود و دراین سوره نه ذمه واری دعوت کننده را ذکر میکند -

رد بر شرک فی الولایة است ودومعنی ولایت است تصرف و اختیار در کائنات معنی دوم اختیار تشریع (یعنی ساختن شرع) واین دعوی به لفظ ولایت وبه مرادف آن نفیاً و اثباتاً دراین آیت ها است (۵۳،۴۹،۳۲،۲۹،۲۸،۱۹،۱۲،۱۱،۹،۴) اینها اثباتاً است ودر (۴۶،۴۴،۳۱،۹،۸،۶) اینها نفیاً است وبالفظ حکم و تشریع و مرادف در (۵۲،۵۱،۴۷،۱۷،۱۳،۱۰،۷،۳) ونفیاً در (۳۵،۲۱،۱۶،۱۴) است وهمچنین دراین سوره جواب سه شبهات است -

این سوره به سه باب تقسیم است باب اول الی (۵۱) است دراین باب جواب شبهه اول است با تاکید امروحی واثبات ولایت برای ﷲ تعالی است واثبات امن عالم با توحید است - باز نفی ولایت از غیرﷲ است وترغیب به قرآن است باز هم نفی ولایت از غیر ﷲ تعالی است باز جواب شبهه دوم است و دو دلایل عقلی است برای اثبات ولایت لِلّه تعالی واثبات تشریع الٰهی است وباز جواب شبهه سوم است -

[۲،۱] این مقطعات است مانند کهٰیٰعص، او نیز خماسی بود و این هم - لیکن کهٰیٰعص پیوست نوشته شده اند واین درنزد بیشتر قاریان جداجدا اند یعنی حٰمٓ ، عٓسٓقٓ یکه وجه آن است که او یک آیت است واین دو آیت است - وجه دوم این است که در امثال دیگر این سوره در پیش و دربعد نیز حٰمٓ است پس دراین نیز حٰمٓ را جدا نوشته کرد -