وَمِنْ آيَاتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَا أَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا لَمُحْيِي الْمَوْتَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و بعضی از دلایل توحید این است که تو می بینی زمین را خشک پس چون بباریم بر آن آب را تازه شود و بپندد هرآئينه آن ذاتی که تازه گردانید این را هرآئينه زنده کنندهٔ مردگان است به تحقیق او بر همه چیز قدرت دارد -
این دلیل عقلی دیگر است و اشاره است که با باران در زمین انقلاب پیدا میشود همچنین به بیان کردن قرآن در مردمان انقلاب پیدا میشود (خَاشِعَةً) خشک و لامزروع و غبارآلود که بوته ها در آن نمی باشد (اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ) این حالت پیش از برآمدن بوته میباشد یعنی زمین در هنگام برآمدن بوته می جنبد یعنی جای برآمدن فراخ میگردد و زمین ورم میکند یعنی نرم میشود - یا پس از برآمدن بوته صفات بوته است نسبت آن به زمین مجازیه است یعنی ساقه بوته در هنگام برآمدن می جنبد و باز به جانب بالا، بالا میشود (إِنَّ الَّذِي أَحْيَاهَا) این استدلال از این حالت به ثابت کردن زندگانی دوباره است و همچنین این تذکیر قیامت است یعنی چون انسان زراعت زمین را ببیند پس نشود که از سبب محبت دنیا بعث بعدالموت را فراموش کند -