و هر چه ثمودیان بودند پس هدایت کردیم ایشان را (به واسطه رسولان) پس پسند کردند کوری را بر هدایت پس گرفت ایشان را آواز عذاب ذلت آور به سبب اعمالی که میکردند -

این ذکر نمونه عذاب دوم است (فَهَدَيْنَاهُمْ) یعنی به واسطه رسولان ایشان برای ایشان توحید و ایمانیات به همراه دلایل بیان شد و ایشان شنیدند لیکن (فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى عَلَى الْهُدَى) حاصل این است که عادیان از سبب استکبار از سره به هدایت گوش نه نهاده بودند و ثمودیان گوش نهادند لیکن گمراهی (کفر و شرک) برای ایشان نیکو اشکار میشد از این سبب اعراض کردند از این اشکار شد که کفر کنندگان دو نوع اند یک نوع ضدیان عنادیان که حق را میدانند لیکن نمی پذیرند و نوع دوم که کفر و شرک برای ایشان جائز و کار ثواب اشکار میگردد پس توحید را نمی پذیرند و هردو نوع حالا نیز موجود اند -