حٰمٓ السجدة ۱۱

ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ

سپس برابر شد بسوی آسمان و آن دود بود پس گفت برای او و زمین را بیائید بخوشی یا به ناخوشی گفتند هر دو میائیم بخوشی -

این دلیل عقلی سوم است استویٰ صفت اللّه تعالٰی است و لفظ الی السماء برای علو (بالابودن) است پس معنی معلوم است که به آسمان بالا شد ، لیکن کیفیت آن به ما معلوم نیست یا استویٰ به معنی قصد و کردن اراده کامل است یعنی توجه کامل کرد و این نیز صفت اللّه تعالٰی است (وَهِيَ دُخَانٌ) مفسرین گفته اند که عرش اللّه تعالٰی پیش از پیدایش آسمانها بالای آب بود در آن آب اللّه تعالٰی حرکت و اضطراب آفرید از آن یک غبار پیدا شد به آن دخان گفت یعنی مانند دخان (دود) اجزاء سیاه سیاه بودند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی