آنهای که نمی دهند زکوٰة و ایشانند از آخرت منکران -

این اوصاف قبیحه مشرکان را ذکر میکند بعد از وصف شرک (الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ) یعنی چنین عمل نمی کنند که نفس و مال ایشان به آن پاک گردد پس اینجا زکوٰة به معنی عام آن است مانند که از ابن عباس رضی اللّه عنهما نقل است و این وصف را از سببی با ذکر خاص کرد که مشرکان به نام غیراللّه نذرها میدهند و به مجاوران میدهند و در گناهان خرچ میکنند لیکن به نام اللّه تعالٰی بر مسکینان خرچ نمی کنند - و در این آیت اشاره است که برای کافران علاوه از کفر بر گناهان دیگر نیز عذاب میدهد - ندادن زکوٰة یکی به طریقه انکار است این کفر است دوم به طریقه ترک العمل است یعنی انکار از فرضیة آن نمی کند لیکن نمیدهد با این کفر نمی آید لیکن عمل کافران است و به آنها مشابهت است -