المؤمن ۱۸

وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ

و بترسان ایشان را از روز آفت نزدیک وقتیکه دلها باشد نزد گلوها پر از غم باشند، نباشد ظالمان را هیچ دوستی گرم و نه شفاعت کننده که سخن او پذیرفته شود -

این هیبت شان دیگر روز قیامت را به چهار طریقه ذکر میکند (مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ) حمیم به آن دوستی گفته میشود که در هنگام تکلیف بر دوست او بر او گرم بودن و جوش خوردن می آید یعنی دوست گرم ومراد از آن نفع دادن است از سببی که حمیم را می بیند مانند سوره معارج (۱۱،۱۰) لیکن نفع داده نمی تواند (وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ) در اینجا نفی قید و مقید هر دو است یعنی شفاعت کننده نیست پس سخن او چگونه قبول خواهد شد و این آیت در باره مشرکان و کافران است برای مومنان گنهگار دیگر سفارش شده میتواند و نفع میرساند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی