الزمر ۱۹

أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ

آیا کسیکه کامل شده بر آن فیصله عذاب پس آیا تو نجات داده میتوانی کسی را که در آتش همیشه است -

در این دو آیت مقابله فریقین را در جزا سزا بیان میکند اول تخویف است و دوم بشارت است (كَلِمَةُ الْعَذَابِ) مراد از این فیصله تقدیر بر اشقیاء است یا مراد آن قولی است که در اخیر سوره ص (۸۵) ذکر شده است (لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا) در این بشارت را برای فریق دوم ذکر میکند چون در (۱۶) عذاب برای منکرین را از طرف بالا و از طرف پائین ذکر کرده بود حالا در این آیت غرف بالا پائین را برای جنتیان ذکر میکرد (لَكِنِ) در تفسیر قرطبی گفته است که این لَكِنِ در اینجا برای استدراک نیست از سببی که پیش نفی نیست بلکه برای انتقال از یک قصه به قصه دیگر است (مَبْنِيَّةٌ) این لفظ برای این فایده است که سقف های قصرهای دنیا هر قدر بلند میرود پس ضعیف میباشد ولی سقف های جنت همه محکم و قوی میباشد و در حدیث مرفوع وارد است که بخاری و مسلم روایت کرده است که اهل جنت اهل غرف را بلندتر ازخود چنان میبینند مانند ستاره های درخشنده که از دیگر ستاره ها در مشرق و مغرب مانده باشند و شما می بینید این از سبب فرق مرتبه ایشان از یکدیگر است ایشان گفتند یا رسول اللّه این منازل انبیاء علیه السلام خواهد باشند او فرمود نه بلکه قسم به آن ذاتی که نفس من در دست اوست این آن اشخاصی اند که ایمان به اللّه تعالٰی آورده اند و تصدیق رسولان را کرده اند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی