و آنهای که اجتناب میکنند از هر طاغوت که بپرستند آنها را و رجوع کند بسوی اللّه تعالٰی به اخلاص ایشان راست خوشنودی پس مژده بده بندگانم را -

پیش حال فریق منکرین ذکر شد به همراه تخویف حالا در مقابله آن ذکر میکند حال موحدین را و به ایشان بشارت و شش صفات ایشان را ذکر میکند (الطَّاغُوتَ)‌ مبالغه در طغیان است در حقیقت به آن کسی گفته میشود که بسیار زیاد سرکش و گمراه باشد شیطانان انسی و جنی در آن داخل اند و مجازاً به هر معبود من دون اللّه اطلاق میگردد مانند بت ها، مقبره های اولیاء وغیره در سراج المنیر نوشته است (لَهُمُ الْبُشْرَى) در دل خوشنود میباشد در دنیا و در وقت نزع ملائک بشارت میدهند و همچنین در وقت بعث بعدالموت و در میدان حشر و در موقف حساب به این همه عام است از این سبب مطلق ذکر کرده است ، مراد از (الْقَوْلَ) قرآن و حدیث است این را به توجه میشنود زیرا که استماع به قصد شنیدن گفته میشود یا مراد از قول مطلق سخنهاست حق و باطل بدون دلیل و با دلیل ، خوب و بد - استماع این را میکند تا حق و باطل را در آن معلوم کند - (فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ) یعنی بعد از علم عمل کردن است اگر مراد از قول قرآن و حدیث باشد پس مراد از احسن مقابل حسن و جایز است و آن در عبادات و معاملات همه است - بطور مثال در نماز احسن این است که کامل مشتمل باشد بر شرطها و ارکان و موافق باشد با سنت نبی صل اللّه وعلیه وسلم و در مواضع اختلافی عمل به طریقه راجح باشد و اگر به مکروهات مشتمل باشد پس جائز خواهد شد لیکن احسن نیست همچنین در معاملات بالای کسی قرض است پس اگر معاف کنی یا مهلت بدهی و همچنین در مذاهب که کدام مذهب از لحاظ دلیل راجح باشد به آن عمل کند و همچنین در یک طرف حدیث اصح اتفاقی باشد و طرف دیگر حدیث صحیح اختلافی باشد مانند حدیث رفع الیدین در نماز بجز از تکبیر اول این صحیح اتفاقی است و احادیث ترک رفع الیدین صحیح اختلافی است - و همچنین واجب را مقدم میگرداند بر مستحب و مستحب را مقدم میکند بر مباح همه این کارها احسن است - و اگر مراد از الْقَوْلَ مطلق باشد پس مراد از احسن مقابل سیئه (بدی) است یعنی مسائل و احکام و سخن ها هر نوع میشنود لیکن عمل بر آن میکند که به دلیل شرعی ثابت باشد - و در این اشاره است که با وجود علم تقلید بی دلیل کسی را نمی کند -