آگاه شوید خاص اللّه تعالٰی راست دین (بندگی) خالص و آنهای که گرفتند بجز اللّه تعالٰی مددگاران (میگویند) بندگی نمی کنیم ایشان را مگر برای آنکه نزدیک گردانند مارا به اللّه تعالٰی به نزدیک گردانیدنی هرآئينه اللّه تعالٰی فیصله کند میان ایشان در چیزی که ایشان در آن اختلاف میکنند هرآئينه اللّه تعالٰی توفیق نیمدهد آنرا که بسیار دروغگو است بسیار کفر کننده است -

چون از اخلاص عبادت اللّه تعالٰی بسیار مردم غافل بودند در شرک و ریا و غیره مبتلاء بودند پس برای تنبیه آنها با حرف تنبیه فرمود (لَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ) و این علت امر اخلاص فی العبادت است الْخَالِصُ ، آن عبادتی است که خالی باشد از هر نوع شرک و ریاء و سمعة و از اجرت دنیویه وغیره و از مجاهد نقل است که در اینجا الدین شامل است به همه آوامر و نواهی که در همه ان اخلاص برای صحت و قبولیت شرط است - و باز رد بر مشرکین فی العبادت است که کسی بجز از اللّه تعالٰی عبادت مخلوق را میکند و بهانه میکند که اینها برای ما وسیله نزدیکت به اللّه تعالٰی است (مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ) این لفظ به تمامی بغیر از اللّه تعالٰی شامل است اگر ملائک باشند یا انبیاء یا اولیاء و آن بتانی که به اشکال ایشان ساخته شده اند و همچنین به مقبره های انها نیز شامل است - اینجا مراد از اولیاء معبودان اند (مَا نَعْبُدُهُمْ) این جمله مستانفه است جواب سوال است یعنی اگر به ایشان گفته شود که عبادت غیراللّه را چرا میکنید آیا ایشان را خدایان میدانید پس ایشان جواب میدهند که خدایان نمی دانیم لیکن وسیله به اللّه تعالٰی میگردانیم پس برای راضی نگهداشتن ایشان عبادت ایشان را میکنیم -