بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ
نازل کردن این کتاب است از جانب اللّه تعالٰی که غالب با حکمت است -
و نام دیگر آن سوره غُرَف است -
ربط: آن به سوره ما قبل از چندین طریقه است طریقه اول این است که در سوره های گذشته عجز و ابتلائات بزرگان را ذکر کرد معلوم شد که ایشان شریکان اللّه تعالٰی و سفارشیان زور آور شده نمی توانند حالا در این سوره نتیجه آنرا ذکر میکند که آن توحید فی العبادت است - طریقه دوم که در سوره ص انکار ایشان را از توحید ذکر کرد حالا در این سوره تفصیل عقیده مشرکان و دلایل عقلی را بر توحید ذکر میکند -
رد بر شرک فی العبادات و الالوهیة به دلایل عقلی است و رد کردن به همه اقسام شرک اعتقادی (شرک فی العلم ، شرک فی التصرف ، شرک فی العبادت ، شرک فی الدعا) رد بر اتخاذ ولد لِلّه و رد بر شفاعت قهریه و به ذکر مقابله در میان حال موحدین و حال مشرکان در صفات و جزاها -
این سوره تقسیم به پنج باب است باب اول تا (۲۱) است در این ذکر صدق قرآن است و باز ذکر مقصد قرآن که توحید فی العبادة است باز رد به دو عقیده مشرکان است یک عقیده وسیله شرکیه و عقیده دوم اتخاذالولد است باز دو دلایل عقلی است که در آن خالقیت اللّه تعالٰی را ذکر میکند باز دو زجر است باز بیان تقابل موحد و مشرک در دو آیات است - باز در چهار آیات به دلایل حییه مسئله فی العبادت را ذکر میکند باز تخویف اخروی در دو آیات باز تقابل فریقین در چهار آیات است -
در این آیت ذکر صدق قرآن کریم است و تعریف آن است به این صفت که منزل من اللّه است افتراء نیست -