ائ داود علیه السلام بدرستیکه ما گردانیدیم ترا خلیفه (فیصله کننده) در زمین پس فیصله کن میان مردمان به حق و پیروی مکن خواهش را که برگرداند ترا از راه اللّه تعالٰی بدرستی آنانکه بر میگردند از راه اللّه تعالٰی ایشان راست عذاب سخت به سبب آنکه فراموش کردند روز حساب را -

ربط این آیت تقاضا میکند که واقعه پیش به فیصله کردن تعلق دارد چنانچه بعداً دو طریقه بیان شده است و به واقعه اوریا هیچ تعلق ندارد و در این واقعه تثبیت به داودعلیه السلام است و اموختن ادب و طریقه فیصله های شرعی است و تنبیه به مردم دیگر است در باره اتباع خواهش و هر چه داودعلیه السلام است او معصوم است از او این خطری نیست که اطاعت خواهش را کرده باشد یا در آینده کند ، این چنین مفسرالوسی در روح المعانی نوشته است پس کدام مفسرین که گفته اند که این تنبیه به داود علیه السلام میدهد زیرا او در حصول زن اوریا به اتباع هوی دخل داده بود این مفسرین سخنی بیرون از انصاف گفته اند و این را در شان انبیاء گستاخی کرده اند - (خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ) خطیب شربینی نوشته است که خلیفة دو معنی دارد معنی اول این است که اللّه تعالٰی ترا نائب انبیاء علیهم علیه السلام پیشین قرار داده است در دعوة الی اللّه و در سیاست مردم و معنی دوم اینکه ترا طاقت داده است که احکام اللّه تعالٰی را در زمین نافذ کنی -