پاکی است پروردگار ترا که رب عزت است ا زآنچه ایشان بیان میکنند -

این تفریع به همه سوره است و دعوی توحید است یعنی وقتیکه عجز و احتیاج ملائیک و انبیاء علیه السلام و جنات ثابت شد پس معلوم شد که ایشان با اللّه تعالٰی شریک شده نمی توانند و شفعاء قهریه نیز شده نمی توانند این مراد از تسبیح است (وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ) این دعوی سوره است یعنی کمال انبیاء علیهم السلام این است که برای ایشان سلامتی از عذاب دنیا و آخرت اللّه تعالٰی میدهد (وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) این نیز دعوی توحید است اشاره است که هلاکت کافران و نصرت پیغمبران که در این سوره ذکر شد بر این حمد اللّه تعالٰی است واین نعمت ها است از طرف اللّه تعالٰی -