يٰسٓ ۶۹

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُبِينٌ

و نیاموختیم ما این (نبی را) شعر ساختن و نمی شاید او را نیست این کتاب مگر پند و قرآن اشکار است -

در این آیت صدق قرآن و رسول را ذکر میکند متعلق به ابتداء سوره است و جواب اعتراض مشرکان است ایشان میگفتند که این قرآن شعر است و این نبی شاعر است و شاعران اکثر دروغگو میباشند - و ربط آن به آیت گذشته این است که در آیت گذشته ضعف ظاهری و باطنی مردم عام ذکر شد در این آیت شان پیغمبر را ذکر میکند که بر آن ضعف نیست (وَمَا يَنْبَغِي لَهُ) یک معنی این است که اللّه تعالٰی تعلیم ساختن شعر را نداده است پس برای او ساختن آن آسان نیست - معنی دوم این است که ساختن اشعار به شان او مناسب نیست از سببی که در ساختن شعر تکلف میباشد و این خلاف (ما انا من المتکلفین) است و همچنین شعرها اکثراً مشتمل به مضامین خلاف حقیقت میباشند و هر چه فصاحت و بلاغت است اللّه تعالٰی به این نبی صل اللّه وعلیه وسلم به مرتبه اعلیٰ داده است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی