إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ
هرآئينه ما میاندازیم در گردن های ایشان طوق ها پس آن تا زنخ ها میباشند پس سرهای ایشان بالا مانده میباشند -
در این آیت سه توجیهات است توجیه اول که مفسرین عام واقعه ابوجهل و کافران دیگر را نوشته اند که کوشش زدن رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم و کوشش منع کردن از نماز و دعوت را میکردند پس دستهای ایشان با گردن پیوست شدند - توجیه دوم این است که در قیامت حال عذاب این کافران است پس این تخویف اخروی شد ، توجیه سوم این است که این تمثیل مانع ایشان از آوردن ایمان است و جواب دوم و وجه ایمان نیاوردن ایشان این است یعنی اغلال در گردنها کنایه از تقلید کلانهای گمراه است بغیر از دلیل چنانکه یک طوق پهن در گردن یک انسان باشد سر آن بالا میباشد و راه را دیده نمی تواند پس تصادم میکند و گاهی در گودال می افتد پس همچنین ایشان از سبب تقلید شرکی کلانها از هدایت محروم اند -