فاطر ۴۵

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِ بَصِيرًا

واگر مواخذه میکرد ﷲ تعالی مردمان را به آنچه کرده اند نمیگذاشت برپشت زمین هیچ زنده سررا ولیکن تاخیر میدهد ایشانرا تا میعاد مقرر پس چون بیاید میعاد ایشان پس هرآئينه ﷲ تعالی هست به بندگان خود بینا -

این نیز در تخویف دنیوی داخل است و چون منکرین عذاب را به شتاب طلب میکردند دراین آیت جواب آنهاست (النَّاسَ) مراد از این انسانان گنهگار است اگر مومنان باشند یا مشرکان باشند (بِمَا كَسَبُوا) یعنی به همه گناهان ایشان که هیچ یکی را برای ایشان معاف نمیکند - و همه از جهتی مراد است که به بعضی گناهان در دنیا بعضی عذاب ها می آیند چنانکه در سوره روم (۴۱) گذشته است - (مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا) انسانان که به کدام طرف زمین سکونت میکنند مثال آن مانند مرکوبی (سواری) است که بر پشت آن سواری میشود ازاین سبب به آن ظَهْرِهَا گفت -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی