قُلْ أَرَأَيْتُمْ شُرَكَاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَابًا فَهُمْ عَلَى بَيِّنَتٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا
بگوآیا میدانید درباره شریکان خود آنانکه میخوانید بجز ﷲ تعالی بنمائید مرا چه چیز آفریده اند از زمین آیا ایشانرا هست شرکت درآسمانها یا داده ایم به ایشان کتابی پس ایشان به دلیل اشکار اند ازآن کتاب بلکه وعده نمی دهند ظالمان بعض ایشان بعضی را مگر از روی فریب -
دراین آیت زجر به مشرکین است (که درآیت پیش به من کفر ذکر شدند) و طلب دلیل برشرک است اولی دلیل عقلی سفلی دوم دلیل عقلی علوی سوم دلیل نقلی ووحی از کتاب نازل شده (بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ) یعنی دلایل نیست بلکه محض تقلید است این خوردان بدون دلیل به پیروی گمراهان کلان اند و گمراهان (مشرکان) ایشان را فریب میدهند سخن باطل را برایش حق جلوه میدهد شرک را برایش توحید و بدعت را برایش سنت جلوه میدهد -