قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ
بگو حق آمد و پیدا کرده نمی تواند باطل (درمقابله حق) پیدایش اول و نه پیدایش دوباره را کرده میتواند -
این طریقه دیگر دعوت است یعنی منکرین میگویند که تو بر طریقه و دین ما رد میکنی که دین ماباطل است و از خود را حق میدانی فایده رد کردن این چیست؟ جواب داده شد که با این حق اشکار شد و باطل نابود شد (یعنی نزدیک است که دین توحید بر شرک غالب خواهد شد) (وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ) این کنایه از هلاکت است یعنی باطل در مقابل حق طوری هلاک شد که نه حالا سر خود را بلند کرده میتواند وبه باز بلند خواهد کرد تفسیر سراج المنیر در تائید این قول عبید را ذکر کرده است - توجیه دوم از حسن بصری نقل است که معبود باطل به عابدان خود نه در اول (در دنیا) نفع داده میتواند و نه در آخرت - توجیه سوم این است که باطل معبود نه آفریدن اولی میتواند و نه آفریدن دوباره میتواند پس عبادت او در مقابل توحید اشکار شده نمی تواند -