وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَمَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ
و مسخر گردانیدیم برای سلیمان علیه السلام هوا را منزل صبح او یک ماه بود و منزل دیگر او یک ماه بود و جاری ساختیم برای او چشمه مس گداخته را و از جن کسانی بودند که کار میکردند پیش روی او به حکم پروردگار او و کسیکه سرباز زند از ایشان از حکم ما بچشانیم اورا از عذاب آتش شعله دار -
در این واقعه دوم در جواب شبهه است که پادشاهی سلیمان علیه السلام بر هوا و جنات و پرندگان دلالت میکند که مالک قدرت و تصرف بزرگ بود؟ حاصل جواب این است که این قدرت اللّه تعالٰی بود اختیار سلیمان علیه السلام در آن نبود از این سبب اللّه تعالٰی به خود نسبت میکند و همچنین واقعه دلیل نقلی است بر توحید و بعث بعد الموت (بِإِذْنِ رَبِّهِ) در این اشاره است که با او (سحر) جادو نبود مانند که یهود میگویند بلکه اذن اللّه تعالٰی بود (مِنْ عَذَابِ السَّعِيرِ) مراد از آن آتش جهنم است یامراد که در دنیا این ملائيک بر این جنات مقرر بود کسی که نافرمانی حکم سلیمان علیه السلام را میکرد به تازیانه آتش میزدش -