يَا نِسَاءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّسَاءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا
ائ زنان نبی صل اللّه وعلیه وسلم نیستید مانند هیچ یک از زنان دیگر اگر تقویٰ دارید پس ملائمت نکنید در سخن گفتن آنگاه طمع کند کسیکه در دل او مرض است و بگوئيد سخن موافق شرع -
این خطاب دوم به زنان است و در این بیان آداب قول کردن و سخن گفتن است (كَأَحَدٍ) لفظ احد را از سببی ذکر کرد که این لفظ شامل است به یک ، دو و به جماعت و به مذکر و مونث یعنی نیستید شما مانند هیچ یک زنان و مانند جماعت زنانه در مرتبه و عزت - لیکن شرط فضیلت نسبت نیست بلکه تقویٰ است از این سبب إِنِ اتَّقَيْتُنَّ را ذکر کرد و مراد از تقویٰ عمل کردن به دو آیات گذشته است (فَلَا تَخْضَعْنَ) این تفریع شان بزرگ ایشان است که پیش بیان شد یعنی در سخن ناز و نزاکت و شیرینی پیدا نکنید به طریقه که از آن در دل مخاطب (فاسق) اثر بد پیدا شود - (مَرَضٌ) مراد از این فسق و فجور ومیلان مرد با زنان سخن گفتن و شوق مجالست آنها (قَوْلًا مَعْرُوفًا) در این اشاره است که مطلب نهی پیش این نیست که بد اخلاقی و دشنام دهید بلکه چنین سخن گوئيد که با آن مقصد دینی یا دنیوی معلوم گردد و دیگر آثار بد از آن بوجود نه آید -