لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا
هرآئينه برای شما هست در باره رسول ﷲ ﷺ نمونه پیروی نیکو برای کسی که عقیده دارد ﷲ تعالی را (از توحید) وروز آخرت را ویاد میکند ﷲ تعالی را بسیار -
این خطاب چهارم برای مومنان است وتاکید بر پیروی رسول ﷲ ﷺ است ورد برمنافقان است که ایشان در جهاد شرکت نمیکردند وکسی که شرکت میکرد به اخلاص نمی بود دراین رد ایشان است که نبی ﷺ به اخلاص در جهاد شرکت میکند پیروی وی را کنید دراین آیت برپیروی رسول ﷲ ﷺ بسیار تاکیدات است (أُسْوَةٌ) این لفظ خاص است به آن اقتداء که در آن برابری باشد یعنی پیروی تام میکند ودرآن علاج دل و تسلیت نیز است (ذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا) مراد از ذکر همه عبادات است زیراکه ذکر از همه عبادات عبادت افضل است - و كَثِيرًا ، مراد از آن ذکر است به شرایط شرعی که به طریقه اخلاص وبه پیروی سنت و با فهم معنی باشد این نوع ذکر اگرچه اندک باشد لیکن در نزد ﷲ تعالی بسیار است پس ذکرکه به طریقه بدعت باشد مانند به فریاد ذکر کردن واز خود تخصیص کردن وقت و حدآن یا ذکر مفرد (یعنی صرف ﷲ تعالی) یا معنی آنرا نمی داند این ذکر غیر مقبول است چنانکه بعضی تشریح آنرا در تفسیر روح المعانی در زیر آیت (۴۱) کرده است پس حاصل آیت لِمَنْ كَانَ يَرْجُوا آه ، این است که کسی ایمان بر ﷲ تعالی وروز آخرت دارد و عمل را برای ﷲ تعالی میکند وی پیروی و اقتداء این رسول را میکند - و به همراه لفظ ذکر از جهتی آورد که کسی ذاکر باشد دل او بیدار میباشد ازاین جهت برای پیروی نبی ﷺ آماده میباشد و کسی که غافل باشد او در پیروی سست میباشد -