بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا
ای نبی (همیشه) بترس از ﷲ تعالی و قبول مکن سخن کافران را و منافقان را هرآئينه ﷲ تعالی است دانا باحکمت -
ربط: آن با سوره پیش به چند طریقه است - طریقه اول در سوره گذشته مسئله توحید بود حالا دراین سوره پیروی رسول ﷲ ﷺ را ذکر میکند - طریقه دوم در سوره های پیش رد شرک بود حالا دراین سوره رد است بر بدعات شرکیه - طریقه سوم در سوره های گذشته اثبات توحید بود حالا دراین سوره ترغیب میدهد به دعوت و تبلیغ این مسئله -
ترغیب دادن رسول ﷲ ﷺ به دعوت و رد بر بدعات در دوازده خطابات و ترغیب دادن به امت عموماً و خصوصاً به اطاعت کردن و توقیر کردن رسول ﷲ ﷺ است در شانزده خطابات و اثبات توحید به ذکر سه مثال در نُه آیات -
این سوره به چهار باب تقسیم شده است باب اول الی (۹) است - دراین دعوی سوره است به ذکر چهارخطابات رسول ﷲ ﷺ الی (۳) باز رد است بر سه اقوال اهل رسوم و اشاره به مثالها است در (۴) - و خطاب به مومنان در (۶،۵) است و خطاب پنجم به نبی ﷺ است در (۸،۷) -
[۳،۲،۱] دراین آیات چهار خطابات به نبی ﷺ است سه آوامر ویک نهی است حاصل همه ترغیب دادن است به دعوت و تبلیغ -
فایده: درابتدا این سوره خازن و خطیب شربینی و مفسرین دیگر نوشته اند که بعد از واقعه اُحد وفد مشرکان آمد وبه منافقان مدینه مشوره کردند و به رسول ﷲ ﷺ آمدند و بااو سخن اتحاد و مصلحت را به این طریقه کردند که تو به لات و منات وغیره بد مگو بلکه ایشان را شفعاء قهریه قبول کن چنانکه عقیده مااست و مانیز درسخن های دیگر تو ممانعتی نمی کنیم دعوت دیگر خودرا بکن و منافقان نیز تائيد آنرا کردند که این اختلاف را ترک کن از جنگ ها نجات خواهی یافت و ایشان برتو حمله نخواهند کرد (مقصد این همه سخن ها ترغیب دادن مداهنت به رسول ﷲ ﷺ بود) ابتدا این سوره در جواب ایشان نازل شد (وَكِيلًا) این در صفت ﷲ تعالی است مراد از آن آن ذاتی است که ذمه دار و تدبیر کننده همه کارها باشد ودراین صفت شریک ﷲ تعالی کسی نیست ازاین جهت و کفیٰ را ذکر کرده است -