وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِبَنِي إِسْرَائِيلَ
و هرآئينه دادیم موسیٰ علیه السلام را کتاب پس مباش در شک از ملاقات آن و گردانیدیم آنرا هدایت برای بنی اسرائیل -
این ذکر مومنان سابقین است و تعلق به آیت های (۳،۲) سوره دارد یعنی تائید صدق قرآن و رسول است (فَلَا تَكُنْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَائِهِ) در معنی لِقَائِهِ و در ضمیر آن و اضافت آن بسیار اقوال است (۱) لقاء به معنی ملاقات (۲) تلقی یعنی قبول کردن (۳) گرفتن (۱) واضافت به مفعول است ، (۲) یا اضافت به فاعل است و ضمیر به موسیٰ علیه السلام راجع است یا راجع به کتاب است یا راجع به رب است - تفصیل معنی است:(۱) پس مباش درشک از موسیٰ علیه السلام قبول کردن این کتاب را (۲) پس مباش در شک از گرفتن تو مانند این کتاب را (۳) پس مباش در شک مقابل شدن تو به مصائب مانند موسیٰ علیه السلام (۴) پس مباش در شک از ملاقات کردن تو با موسیٰ علیه السلام در شب معراج - یعنی دیدن آن بکلی حق است و این ملاقات به ارواح ایشان بود که به شکل جسم های ایشان با آنها ساخته شده بود به جز از عیسیٰ علیه السلام (۵) پس مباش در شک از ملاقات تو با پروردگار خود -