ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَا تَشْكُرُونَ
باز برابر ساخت او را و دمید در او از روح خود و آفرید برای شما گوش و چشمها و دلها اندکی شکر میکنید -
در این تتمه خلق انسان است (سَوَّاهُ) مراد از آن انقلاباتی است الی تمام کردن اعضای انسان انکه در سوره مومنون (۱۴،۱۳) ذکر شده است (رُوحِهِ) اضافت آن به اللّه تعالٰی از سببی شده است که برای پیدایش روح هیچ ماده ظاهری نیست - و سمع ، بصر و دل را خاص ذکر کرد - از سببی که این قوت ها نیز مانند روح پنهان است اگر چه اعضای آن اشکار است -