و کج مکن رخسار خود را (در وقت سخن زدن) با مردم و مرو در زمین به تکبر و خرامان هرآئينه اللّه تعالٰی دوست نمیدارد هر متکبر و خودستا را -

بعد از بیان اعمال و اوامر ذکر اخلاق منهیه است که با آن نفرت مردم پیدا میشود - و این اخلاق منهیه از متکبرین است (وَلَا تُصَعِّرْ ) صعر در اصل یک مرض است که بر شتران می آید و به همراه آن گردن کج میشود و روی آن میگردد - در این آیت اشاره به تذلیل چنین انسانی است که با این خو مانند شتر مرضی شود و مراد این است که به همراه کسی سخن میگوئی یا کسی با تو سخن میگوید روی خود را راست کن چنانکه این سنت نبی صل اللّه وعلیه وسلم است (وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا) مانند این در سوره اسراء (۳۷) گذشته است هر آن رفتن و گشتن که خلاف سنت نبی صل اللّه وعلیه وسلم باشد آن در این نهی داخل است اگر رقص باشد با به ناز و نزاکت رفتن باشد (مُخْتَالٍ) کسی است که دیگران را در مقابل جان خود حقیر میشمارد و فَخُورٍ آن است که تعریف خود را خودش میکند برای بزرگ شمردن خود بر مردم دیگر -