الروم ۹

أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَا أَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

این زجر ششم و تخویف دنیوی است به ذکر عذاب های قوم های پیشینیان از (فَيَنْظُرُوا) معلوم شد که سیر کردن در ممالک برای گرفتن عبرت عبادت است باز پنج حالت قوم های گذشته را ذکر کرده است اول (كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً) یعنی به کاشتن کشتزار و در کشیدن معدنیات از زمین بسیار مشغول بودند سوم (وَعَمَرُوهَا) در آباد کردن بسیار مصروف بودند یعنی دنیا پرست بودند و ترقی کردن در کارهای دنیا را کمال میدانستند چهارم (وَجَاءَتْهُمْ) یعنی اللّه تعالٰی برای خبردادن ایشان بسیار رسولان فرستاده بود تا توجه ایشان به دین الٰهی پیدا شود پنجم (وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ) یعنی کفر ، شرک و بدعات و دیگر گناهان میکردند و این بر خود ظلم کردن است زیرا از سبب آن نعمت های دنیای ایشان برباد شد و ایشان هلاک شدند -