وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ
و بعضی از مردم کسانی اند که میگویند ایمان آوردیم به اللّه تعالٰی پس چون بد برای ایشان گفته شود در راه اللّه تعالٰی میگرداند فتنه مردم را مانند عذاب اللّه تعالٰی و اگر بیاید مددی از رب تو البته میگویند ایشان هرآئينه ما همراهان شما ایم و آیا این نیست که اللّه تعالٰی داناتر است به سخن های که در سینه های مردمان است -
این افتتان سوم است یعنی از جهت ایمان و دعوت حق مردم مخالف میشوند پس بعضی انسان منافقت را شروع میکند لیکن برای مومن از این نوع منافقت دور شدن بکار است - (فِتْنَةَ النَّاسِ) یعنی از جهت ترس مخالفت مردم سخن حق را ترک میکند یعنی چنانچه از عذاب اللّه تعالٰی ترس بکار است و بیان کردن حق ضروری است همچنین ایشان از مخالفت کردن مردم و از ایذاء ترس میکنند و کتمان حق را میکنند - (نَصْرٌ) غلبه ، اموال ، عزت حاصل شود به سبب همراهی مومنان حاصل شود و مانند این در سوره حج (۱۱) نیز است (أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ) این زجر به حال این منافقین است یعنی کسی برای رضا اللّه تعالٰی آمنا میگوید و کسی برای حاصل کردن فواید دنیوی به هر دو نیت اللّه تعالٰی داناست -