أَحَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ
آیا گمان میکنند مردم که گذاشته شوند از این سبب که میگویند که ما ایمان آوردیم و حال اینکه ایشان امتحان کرده نشوند -
این دعوی اول سوره است یعنی صرف ایمان (اگرچه به اخلاص باشد) برای نجات یافتن از جهنم کافی نیست بلکه به همراه دعوی ایمان تکالیف و مصیبت ها ضرور می آیند (أَنْ يُتْرَكُوا) اینجا در عبارت تقدیر است یعنی مِنَ الاِفتِنَانِ (از ابتلاء) و وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ تفصیل آن است (وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ) فتنه و امتحان به دو نوع است اول تکلیف تکوینیه یعنی مخالفت مردم و از طرف آنها دشنام ، فتویٰ های غلط چسپاندن ، کشتن و امراض وغیره آمدن دوم تکالیف شرعیه عبادات ، هجرت ، جهاد وغیره هر دو نوع به ایمان لازم است -