و داخل شد در شهر در وقت غفلت باشندگان آن پس یافت در آن دو مرد که با یکدیگر جنگ میکردند آن یک از قوم موسیٰ علیه السلام بود و آن دیگر از (گروه) دشمنانش بود پس کمک خواست از او کسیکه از قبیله او بود در مقابله کسی که از دشمنانش بود پس مشتی زد او را موسیٰ علیه السلام پس تمام کرد زندگیش را گفت موسیٰ علیه السلام این از عمل شیطان است هرآئينه او دشمنی است گمراه کننده اشکار -

چون موسیٰ علیه السلام از دین فرعون نفرت میکرد لذا با آنها تعلق نداشت بلکه جدا از ایشان میگشت از این جهت در وقت چاشت داخل شهر شد در این وقت مردم عام در خواب بودند ولفظ علیٰ دلیل است که وقت غفلت مقصد او بود (فَاسْتَغَاثَهُ) گفته میشود قبطی (که از قوم فرعون بود) بر اسرائيلی توده هیزم را به مطبخ فرعون می آورد و او توان آنرا نداشت (فَوَكَزَهُ مُوسَى) امداد کردن مظلوم در همه ادیان ضروری است لذا موسیٰ علیه السلام برای دفع کردن این ظالم اورا بر سینه مشتی زد اراده قتل را نکرده بود لیکن او از اسرائيلی به طریقه آسان جدا نمیشد بدون مشت زدن (فَقَضَى عَلَيْهِ) کار آنرا تمام کرد این در عرف کنایه از مرگ است یا ضمیر به اللّه تعالٰی راجع است معنی اینکه که اللّه تعالٰی بر او فیصله مرگ کرد (هَذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ) بعضی مردم دلیل گرفته اند که این گناه بود از سببی که نسبت او را به شیطان کرده است - اول اینکه نسبت به شیطان متسلزم گناه نیست از سببی که فتیٰ موسیٰ علیه السلام نسبت نسیان ماهی را به شیطان کرده است چون بر نتیجه این چنین کار (که تکلیف است) شیطان خوشحال میگردد از این جهت به او نسبت میگردد - جواب دوم این است که هذا اشاره به این مقتول است و عمل به لشکر گفته میشود - سوم اینکه چون در این کار اذن از جانب اللّه تعالٰی نبود و بدون وَكَزَ دفع کردن آن نیز ممکن نبود پس خلاف اولیٰ شد لذا موسیٰ علیه السلام از خوف الٰهی به شیطان نسبت کرد به منزله گناه نه پنداشت -